Cholon
Door: Aletta
Blijf op de hoogte en volg Aletta
21 Augustus 2008 | Vietnam, Ho Chi Minhstad
Cholon betekent letterlijk ‘grote markt’ en is een 3 eeuwen oude wijk hier in Ho Chi Minh City.
Het wordt ook wel ‘Chinatown’ genoemd. Je kunt dus wel raden: in deze wijk wonen en werken duizenden Chinezen, bijvoorbeeld als handelaar of winkelier. Cholon telt ook veel pagodes en tempels in de Chinese stijl.
Deze bijzondere wijk is het beste te bezoeken per cyclo, en aangezien Renske een goede en betrouwbare cyclofietser wist, meneer Binh, heb ik die geboekt.
Vandaag was het dan zo ver, ik ging met Chris Cholon per cyclo verkennen. (Chris is de ex – vriend van het zusje van Kim; dubieus ja. Het verhaal: het zusje van Kim verbrak de relatie 3 weken geleden en deze vakantie stond al gepland. Het zusje zei: “ik hoef niet meer, ga jij maar.” Dus zodoende zit die jongen hier nu in huis te niksen – want iedereen is aan het werk –. Dit is even een zijspoor overigens, heeft niks met die wijk te maken!)
Waar was ik gebleven? Ik was de enige die deze dag vrij had en ging dus met Chris een cyclotour door Cholon maken. Om 2 minuten over half 10 hing de beste man al aan de lijn: ‘waar blijven jullie?’ (hadden om half 10 afgesproken), tsja; we zaten vast in het verkeer; lijkt me vrij logisch…
In het begin was het wat onwennig om relaxed te zitten, terwijl een ander in de brandende zon hard trapt om een cyclo vooruit te krijgen, maar uiteindelijk went alles en was het een perfecte manier om meer van de stad te zien. Al zigzaggend door de straten (en vrezend voor je leven op sommige kruispunten) zagen we een heleboel.
Van een ongeluk tussen 2 scooters valk voor onze neus en een wierookmakerij, tot een groepje mannen die handgranaten uit de Vietnamoorlog aan het uitpluizen waren en van een ‘pimp je scooter’ markt tot een oud vrouwtje die albinomuizen en levende schorpioenen verkocht (volgens meneer Binh heel goed om te eten voor stelletjes tijdens hun huwelijksnacht…) en van pagodes tot schattige Vietnamese/Chinese kinderen in schooluniform.
Jammer genoeg ging de cyclo van Chris stuk, dus werden we ergens in de middle of nowhere in een taxi gezet, door wie we gigantisch opgelicht werden, doordat hij met een onwijze omweg naar de eindbestemming reed (mmm, waar heb ik dat eerder meegemaakt? Nina weet jij het nog? Haha).
Vervolgens zijn we in de Ben Tanh markt heerlijke noodlesoep gaan eten en daarna naar het oorlogsmuseum gegaan. Eerlijk gezegd had (en heb) ik geen idee hoe, wat en waarom er überhaupt oorlog was (nee ik heb geen enkele Vietnam oorlogsfilm gezien; wie gaat er nu naar Vietnam zonder oorlogsfilms te hebben gezien!?), maar wat ik in dit museum zag was verschrikkelijk: foto’s van lichaamsdelen, verminkte mensen, brandende huizen, martelwerktuigen, geweren en baby’s op sterk water. 1 foto maakte bijzonder veel indruk; een groepje vrouwen, met kleine kinderen en een baby’tje, met een onbeschrijfelijke blik van doodsangst in hun ogen, waarvan de fotograaf zegt: “Een groep Amerikaanse militairen stond op het punt dit groepje onschuldige burgers te executeren, toen ik riep: ‘wacht nog even’, waarna ik snel deze foto nam. Zodra ik me omdraaide, begon de vuurregen en ik hoorde de lichamen neervallen. Ik heb niet meer omgekeken en ben weggerend…”
Deze foto met bijhorende opmerking laat me goed de nutteloosheid van heel deze oorlog zien. Ik hoef geen enkele Vietnam oorlogsfilm meer te zien nu!
Ik moet echt dit beeld van me afschudden, anders ga ik er nog wakker van liggen (stom he?)…
Hierna hebben we nog een snelle tour door de stad gedaan en alle hotspots bekeken, waarna we weer lekker naar huis zijn gegaan (een douche!).
De plannen voor de school lijken overigens ook met de dag te veranderen, want nu ga ik waarschijnlijk groep 1, 2, 3, 5 en combinatiegroep 6/7 lesgeven. Ik ben benieuwd met welke groepen ik volgende week daadwerkelijk start! ;)
PS Kim haalde de post uit de brievenbus: (opgewekt) ‘Yeah, post! (en vervolgens teleurgesteld) Oh, Aletta, Aletta, Aletta and Aletta…’
Dus: iedereen van wie ik een kaartje heb gekregen (Linda, Marjolein K, Nina, Sandra, pa & ma, Guido & Patrizia) SUPER BEDANKT! Post krijgen is altijd al leuk! En hier is het extra leuk! :)
Het wordt ook wel ‘Chinatown’ genoemd. Je kunt dus wel raden: in deze wijk wonen en werken duizenden Chinezen, bijvoorbeeld als handelaar of winkelier. Cholon telt ook veel pagodes en tempels in de Chinese stijl.
Deze bijzondere wijk is het beste te bezoeken per cyclo, en aangezien Renske een goede en betrouwbare cyclofietser wist, meneer Binh, heb ik die geboekt.
Vandaag was het dan zo ver, ik ging met Chris Cholon per cyclo verkennen. (Chris is de ex – vriend van het zusje van Kim; dubieus ja. Het verhaal: het zusje van Kim verbrak de relatie 3 weken geleden en deze vakantie stond al gepland. Het zusje zei: “ik hoef niet meer, ga jij maar.” Dus zodoende zit die jongen hier nu in huis te niksen – want iedereen is aan het werk –. Dit is even een zijspoor overigens, heeft niks met die wijk te maken!)
Waar was ik gebleven? Ik was de enige die deze dag vrij had en ging dus met Chris een cyclotour door Cholon maken. Om 2 minuten over half 10 hing de beste man al aan de lijn: ‘waar blijven jullie?’ (hadden om half 10 afgesproken), tsja; we zaten vast in het verkeer; lijkt me vrij logisch…
In het begin was het wat onwennig om relaxed te zitten, terwijl een ander in de brandende zon hard trapt om een cyclo vooruit te krijgen, maar uiteindelijk went alles en was het een perfecte manier om meer van de stad te zien. Al zigzaggend door de straten (en vrezend voor je leven op sommige kruispunten) zagen we een heleboel.
Van een ongeluk tussen 2 scooters valk voor onze neus en een wierookmakerij, tot een groepje mannen die handgranaten uit de Vietnamoorlog aan het uitpluizen waren en van een ‘pimp je scooter’ markt tot een oud vrouwtje die albinomuizen en levende schorpioenen verkocht (volgens meneer Binh heel goed om te eten voor stelletjes tijdens hun huwelijksnacht…) en van pagodes tot schattige Vietnamese/Chinese kinderen in schooluniform.
Jammer genoeg ging de cyclo van Chris stuk, dus werden we ergens in de middle of nowhere in een taxi gezet, door wie we gigantisch opgelicht werden, doordat hij met een onwijze omweg naar de eindbestemming reed (mmm, waar heb ik dat eerder meegemaakt? Nina weet jij het nog? Haha).
Vervolgens zijn we in de Ben Tanh markt heerlijke noodlesoep gaan eten en daarna naar het oorlogsmuseum gegaan. Eerlijk gezegd had (en heb) ik geen idee hoe, wat en waarom er überhaupt oorlog was (nee ik heb geen enkele Vietnam oorlogsfilm gezien; wie gaat er nu naar Vietnam zonder oorlogsfilms te hebben gezien!?), maar wat ik in dit museum zag was verschrikkelijk: foto’s van lichaamsdelen, verminkte mensen, brandende huizen, martelwerktuigen, geweren en baby’s op sterk water. 1 foto maakte bijzonder veel indruk; een groepje vrouwen, met kleine kinderen en een baby’tje, met een onbeschrijfelijke blik van doodsangst in hun ogen, waarvan de fotograaf zegt: “Een groep Amerikaanse militairen stond op het punt dit groepje onschuldige burgers te executeren, toen ik riep: ‘wacht nog even’, waarna ik snel deze foto nam. Zodra ik me omdraaide, begon de vuurregen en ik hoorde de lichamen neervallen. Ik heb niet meer omgekeken en ben weggerend…”
Deze foto met bijhorende opmerking laat me goed de nutteloosheid van heel deze oorlog zien. Ik hoef geen enkele Vietnam oorlogsfilm meer te zien nu!
Ik moet echt dit beeld van me afschudden, anders ga ik er nog wakker van liggen (stom he?)…
Hierna hebben we nog een snelle tour door de stad gedaan en alle hotspots bekeken, waarna we weer lekker naar huis zijn gegaan (een douche!).
De plannen voor de school lijken overigens ook met de dag te veranderen, want nu ga ik waarschijnlijk groep 1, 2, 3, 5 en combinatiegroep 6/7 lesgeven. Ik ben benieuwd met welke groepen ik volgende week daadwerkelijk start! ;)
PS Kim haalde de post uit de brievenbus: (opgewekt) ‘Yeah, post! (en vervolgens teleurgesteld) Oh, Aletta, Aletta, Aletta and Aletta…’
Dus: iedereen van wie ik een kaartje heb gekregen (Linda, Marjolein K, Nina, Sandra, pa & ma, Guido & Patrizia) SUPER BEDANKT! Post krijgen is altijd al leuk! En hier is het extra leuk! :)
-
21 Augustus 2008 - 15:47
Bets:
Good Luck ali:) het is goed om te lezen dat het je zo goed gaat! xxx bets -
21 Augustus 2008 - 16:20
Linda:
Hoi Aletta,
Heerlijk dat je nog even tijd hebt voor dit soort dingen. het lijkt mij een bijzondere ervaring om zo op stap te gaan al lijkt het me ook eng als je zoveel voor je ziet gebeuren...Je foto's zijn weer erg leuk.
liefs, Linda -
21 Augustus 2008 - 20:07
Nina:
Hi Aletta!
Leuk dat je al zoveel kaartjes hebt gehad.
En ja, die detour, weet ik nog heel goed...
Ontzettend leuke foto's weer, de sfeer druipt er vanaf, van alle foto's. En: heel goede keuze, toch de grotere kamer, je zal er geen spijt van krijgen. Twee jaar is lang en ruimte is dan erg fijn! Liefs Nina -
22 Augustus 2008 - 21:41
Ati Huurman:
Leuk Aletta je op de foto gezien te hebben. Ik wens je een goede tijd toe.
liefs Ati -
22 Augustus 2008 - 22:07
Sigrid Secherling:
Heey Aletta!
Ik wist niet dat je al weg was, zeg....
Heel leuk dat we je kunnen volgen via deze site. Je hebt intussen al veel gedaan!
Een heel goeie tijd de komende periode!
Lieve groetjes,
Sigrid Secherling -
22 Augustus 2008 - 23:22
Elly:
Hoi Aletta, eindelijk even tijd kunnen neen om een deel van je belevenissen te lezen. Wow wat een overgang met het nederlandse leven zeg. Ik ga je in ieder geval volgen en ben benieuwd hoe het je gaat bevallen. Ik zit nog steeds in Canada en heb het hier prima. Heaas komt daar maandag een eind aan, maar daar denk ik nog maar even niet aan. Ik heb ook hier een nieuwe montessorischool bezocht e ga daar wel contact mee houden Nou veel succes volgende week met je start. Groetjs uit en zeer warm Sarnia, Ontario. -
23 Augustus 2008 - 10:09
Tante Marian:
Hoi Aletta,
Je bent weer heerlijk aan het avonturieren. Op de foto's zie ik dat je geniet. Je eet al met stokjes.....De foto in het restaurant deed me denken aan het familie etentje in Holland. Gelukkig voor mij met mes, vork en lepel. Dat was gezellig hé. Nu Mineke in Sri Lanka is maak ik gebruik van haar computerhoek in haar kamer. Heel handig. Mineke liet ons enkele dagen geleden weten dat ze het bijzonder buitengewoon naar haar zin heeft. Geweldig hé!!! We zijn blij voor haar dat ze lekker eens kan genieten. Net als jij. Tot de volgende keer. Benieuwd naar je belevenissen op school. Groetjes van je familie aan de Zinkweg. Doei!
-
23 Augustus 2008 - 10:15
Tante Marian:
Ik lees net dat Mineke het buitengewoon uitstekend naar haar zin heeft. Fijn hé. -
23 Augustus 2008 - 14:34
Sandra:
Fijn dat mijn kaartjes is aangekomen.
Maar wat is het daar anders dan hier. Maar volgens mij is het wel een land waar ik een poosje kan verblijven. Dus misschien ooit dat ik ook die kant eens op ga. -
25 Augustus 2008 - 19:15
Thanh:
Hoi Aletta,
Ik ben ook per 1 december in Saigon. Back to the roots voor een half jaar. Ga daar een beetje streunen maar ook werken (wat weet ik nog niet). Lijkt mij wel leuk om dan ervaringen uit te wisselen met nederlanders. -
27 Augustus 2008 - 18:46
Hanneke Dubbelman:
hoi aletta
wat bijzonder dat je dit doet !
leuk dat we alles zo kunnen lezen en zien!
ik wens je veel succes en zegen bij je werk!
we denken aan je en bidden voor je!
groetjes, hanneke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
